DOGAL UYDULAR

   Merkur ve Venus  disinda, Gunes Sistemindeki butun gezegenlerin bir veya daha fazla uydusu vardir.Boyutlari , bilesimleri ve yuzey gorunumleri oldukca farkli olan bu uydular boyutlarina gore uc buyuk aile halinde siniflandirilabilir.Ortalama caplari yaklasik 3000 ila 6000 km degisen buyuk uydular, yani Ay, Jupiter’in Galilei uydulari (IO, Europa, Ganymedes ve Kallisto), Titan (Saturn’un en buyuk uydusu) ve Triton (Neptun’un en buyuk uydusu; ortalama caplari yaklasik 200 ila 1600 km arasinda degisen kucuk uydular, yani Rhea, Dione, Tethys, Enkelados, Mimas ve Iapetos ( Saturn’un uydulari), Miranda , Ariel, Umbriel, Titania ve Oberon (Uranus’un uydulari), Nereid (Neptun’un uydusu) ve Kharon (Pluton’un uydusu) ; ortalama caplari 200 km’den az olan kucuk cisimler Phobos ve Deimos (Mars’in uydulari), Amaltheia, Metis, Adrastos, Thebe ,Leda, Himalia, Lysithea, Elara, Ananke, Karme, Pasiphae ve Sinope (Jupiter’in uydulari) ile Hyperion, Phoebe, Epimetheus, Janus ve Atlas (Saturn’un uydulari).

   Buyuk ve kucuk uydular kure biciminde oldugu halde, kucuk cisimlerin bicimi genellikle duzensizdir.Buyuk uydularin bazilari (Ay ve Io gibi) sadece kayaclardan, geri kalanlarla kucuk uydularin cogu da (Europa, Ganymedes, Kallisto gibi) buz ve kayac karisimindan olusmustur.Buna karsilik, kucuk cisimlerin bilesimi henuz tam olarak bilinmiyor.Gunes Sistemindeki butun bu dogal uydular arasinda sadece Titan’in ve Tritonun atmosferi vardir.